๕๑๐๔๓๐

คำแถลงฉบับที่ ๑
CMGEO-CLUB
๓๐ เมษายน ๒๕๕๑
(กึ่งทางการ)

           จากข้อมูลการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ประเทศไทยเมื่อ ๑ เมษายน ๒๕๔๓ มีจำนวนประชากร ๖๐.๖ ล้านคน หากนับต่อมาอีกแปดปีจนถึงปัจุบัน(๒๕๕๑) ตัวเลขต้องเพิ่มขึ้นกว่านั้นอีกมากมายอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าจำนวนประชากรของชาว Geo รุ่นยุค '70 (baby boomers ที่ยังหลงเหลือมาถึงยุคปัจจุบัน) ตามข้อมูลทำเนียบศิษย์เก่าเฉลี่ยรุ่นละ ๔๐ คนนั้น เป็นตัวเลขที่ไม่มีทางเพิ่มขึ้นได้อีกเพราะกระบวนการของมันจบสิ้นเป็นประวัติศาสตร์ไปหลายสิบปีแล้ว ความเปลี่ยนแปลงหากจะมีก็เป็นไปในทางลดจำนวนลงเรื่อยไปตามกฎไตรลักษณ์ สิ่งที่จะทำได้ก็เพียงการพยายามบำรุงรักษาเอาไว้ให้ได้โดยต่างคนพยายามดูแลตัวเองให้ดีที่สุดเท่านั้น

           เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนประชากรทั้งประเทศ สมาชิกจีออแต่ละรุ่นจะมีจำนวนเท่ากับร้อยละ ๖.๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๕๖๔๓๖e-๕ ซึ่งนั่นหมายความว่ามันเป็นตัวเลขที่ยุ่งเหยิงซับซ้อนเกินกว่าจะนำมาวิเคราะห์ให้เป็นเรื่องสูญเปล่าทางงบประมาณของรัฐ มิหนำซ้ำอาจทำให้ไมเกรนส่วนบุคคลกำเริบไปเสียเปล่า จึงขอละไว้ในฐานที่ยากจะเข้าใจ แต่เพื่อให้มองเห็นภาพของสัดส่วนดังกล่าวก็อาจอุปมาง่าย ๆ ว่าจีออเรานั้นก็เป็นเสมือนดั่งเมล็ดทรายหยิบมือหนึ่งในทะเลทรายซาฮาราแค่นั้นเอง

           และแม้ในสัดส่วนที่เล็กกระจิ๋วปานนี้แล้ว ผลการสำรวจเกี่ยวกับความนิยมและความจำเป็นในการใช้งานอินทะเน็ต (internet) ของชาวจีออรุ่นเก่า ๆ ดังกล่าว ตามรายงานของเอแบคโพล และสวนดุสิตโพล พบว่ามีเพียงร้อยละ ๘.๕ เท่านั้นที่ใช้งานอินทะเน็ตเป็นประจำ (คิดเฉลี่ยคือรุ่นละ ๒.๘๗๕ คน) อีกร้อยละ ๔.๓ ใช้บ้างนาน ๆ ครั้ง (เฉลี่ยรุ่นละ ๑.๕๐๕ คน) รวมกันแล้วก็ยังไม่ถึง ๕ คนด้วยซ้ำ นี่จึงอาจนับเป็นทรายแค่เมล็ดเดียวภายในจำนวนหยิบมือหนึ่งนั้น ส่วนที่เหลือซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่คือผู้ที่ไม่ใช้อินทะเน็ตเลย ด้วยเหตุผลต่าง ๆ กัน เช่น ไม่สนใจ ไม่แน่ใจ ไม่มั่นใจ ไม่ชอบ ไม่คุ้นเคย กลัวผิวเสีย งานยุ่ง มีภาระการทำมาหากิน เลี้ยงหลาน เลี้ยงดูบุตรภรรยา ดูแลสามี ไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึง เสียเวลา ไม่สนุกเหมือนดูละครน้ำเน่า ขี้เกียจง้อเจ้าจุกเจ้าเปีย(มันว่าเสียเวลาเล่นเกมส์) เดินทางบ่อย ไร้สาระ อย่ามาเซ้าซี้ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไปให้พ้น ไปไกล ๆ เลย และอื่น ๆ อีกมากมาย ดังนี้เป็นต้น ประชากรกลุ่มนี้จึงถือว่าอยู่นอกบริบทของโลกไซเบอร์ ไม่สามารถสื่อสารติดต่อถึงกันผ่านช่องทางอินทะเน็ตได้ เว้นแต่การใช้มือถือ โทรเลข จดหมาย นกพิราบสื่อสาร หรือสัญญาณควัน หรือกล่าวโดยที่สุดในบางกรณีไม่สามารถติดต่อได้เลยด้วยประการใด ๆ ทั้งปวง

           ดังนั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอย่างไรก็ตาม เรตติ้งสูงสุดของเว็บไซต์ศิษย์เก่ารุ่นเก๋านี้เท่าที่จะพึงคาดหวังได้ จึงมีเพดานสูงสุดอยู่ที่เพียงรุ่นละไม่เกิน ๕ คนเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ในจำนวนชนกลุ่มน้อยผู้ที่ใช้เว็บประจำนี้ ก็ยังมีอีกจำนวนหนึ่งที่นอกจากไม่ให้ความสนใจเว็บศิษย์เก่า แต่ยังแตกแถวแอบปลอมตัวไปแช็ตกับวัยรุ่น จ๋าจ๊ะ-จ๋าจ๊ะกันตัวเป็นเกลียว อะไรทำนองนั้นเสียอีกเป็นงั้นไป

          และเหตุนี้จึงมักเกิด FAQ หรือคำถามเซ้าซี้ขึ้นมาว่า แล้วท่านจะทำเว็บไซต์เพื่อนเก่าขึ้นมาหาอาวุธโบราณที่ทรงใช้สำหรับการยุทธหัตถีไปด้วยเหตุดังฤา? ? ทำไมไม่ไปทำอย่างอื่นที่มีสาระเช่น อีคอมเมิ๊ด หรือ เว็บแจกหนังแจกรูป อะไรทำนองนั้น หรือไม่ก็อยู่บ้านเคี้ยวหมากเล่านิทานให้ลูกหลานฟังเยี่ยงนั้นจะไม่ดีกว่ารึ?

           เอาละ ถ้าจะหาเหตุผลมาเป็นคำอธิบายก็คงมีอยู่มากมาย แต่อืืมม์ เอาเป็นว่า....ไม่ดีกว่า เพราะไหน ๆ เว็บนี้ก็อุบัติขึ้นมาแล้วในโลก จะดีร้ายประการใด อย่างน้อยที่สุดมันก็น่าจะเป็นกุศล อำนวยประโยชน์อยู่บ้างสำหรับชาวเราทั้งหลายที่ยังมีความผูกพันกันอยู่ เผื่อว่ายามไหนเกิดความคิดถึงกันขึ้นมาบ้าง(มั้ง) ก็จะได้ใช้เป็นศูนย์กลางติดต่อถึงกันและกันได้เสมอเหมือนร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง เพียงแต่เข้าถึงเน็ตได้ก็สามารถติดต่อกันได้ทุกเวลาจากทุกหนทุกแห่งในโลก จะได้รู้ข่าวคราวว่าใครไปอยู่ที่ไหนทำอะไรกันบ้าง เพียงแค่นี้ก็น่าจะเป็นที่พอใจในระดับหนึ่งละนะ

           บางคราวเคยนึกคิดตรึกตรอง ยามมองดูใบไม้ร่วงปลิวไปตามสายลมทีละใบสองใบ บัดนี้เวลาในชีวิตของเราจะเหลืออยู่มากหรือน้อย จะช้าจะเร็วก็ไม่มีใครอาจล่วงรู้ได้ เพื่อนหลายคนก็ออกเดินทางล่วงหน้าไปแล้ว หากจะเอาอายุราชการเป็นมาตรฐาน คนราวนี้ก็คงเหลือเวลาอย่างมากก็ไม่เกินสิบปีสำหรับการทำงาน(ในระบบ) จะต่างกันบ้างก็เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามเวลาตกฟาก
           .....๑๐ ปีนั้น จะว่านานก็นาน สำหรับคนทำงานก็ยังหวังความก้าวหน้า ยังคิดโครงการอะไรต่ออะไรได้อีกมากมาย แต่หากจะคิดว่ามันสั้น มันก็เพียงแป๊บเดียวเท่านั้นไม่ทันรู้ตัว เพราะเมื่ออายุมากอัตราเร่งของเวลาก็จะเพิ่มสูงขึ้นเมื่อเทียบสัดส่วนกับเวลาที่ผ่านมาทั้งหมด ไม่เหมือนเด็ก ๆ แค่เวลา ๕-๖ ปีก็ดูช่างยาวนานเหลือเกิน แล้วหลังจากนั้นก็จะต้องถอดหัวพระ หัวยักษ์ หรือหัวลิงเอาขึ้นวางบนหิ้งพ่อครูฤาษีเพื่อส่งมอบบทบาทให้ผู้แสดงรุ่นต่อไป


            ตามที่เคยมีรายงานวิจัยกล่าวว่า เมื่อถึงวัยนี้แล้วคนเราจะมีความสุขมากขึ้น ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จในชีวิตหน้าที่การงานมากหรือน้อยสักเพียงใด นั่นเป็นผลจากการที่เราเริ่มเข้าใจและยอมรับสัจจธรรมของชีวิตได้ดีขึ้น รู้จักปล่อยวางและผ่อนคลายมากขึ้น ไม่เร่าร้อนทะเยอทะยาน ไม่เพ้อฝันและคาดหวังดิ้นรนแข่งขันเอาเป็นเอาตายเหมือนขณะยังเป็นหนุ่มสาว ดังคำพังเพยล้านนาว่า

                      "สามสิบบ่หน่ายสังสาร
                       สี่สิบเยียะการเหมือนฟ้าผ่า"

           คือวัยหนุ่มสาวก็ไม่รู้เบื่อหน่ายทางโลกีย์ หมกมุ่นกับแสวงหาความสนุกเพลิดเพลินในกามคุณต่าง ๆ พอเข้าสู่วัยกลางคนก็มุ่งทำงานเอาเป็นเอาตายเพื่อสร้างหลักฐานให้มั่นคง แสวงหาชื่อเสียง เกียรติยศ ความมั่งคั่งร่ำรวย ซึ่งล้วนต้องต่อสู้เพื่อเอาชนะคะคานชิงไหวชิงพริบกันตลอดเวลา

           บัดนี้ถ้าจะว่าตามโบราณก็นับว่าเรากำลังย่างเข้าสู่อาศรมที่สามของชีวิตแล้วคือ วนปรัสถ์ แม้จะไม่ต้องถึงกับหลีกเร้นไปอยู่ป่าเหมือนคนโบราณ อย่างน้อยก็น่าจะสงบเย็นลง ปล่อยวางมากขึ้น ทำอะไรแบบที่ไม่ต้องคาดหวังมากขึ้น เมื่อระลึกได้ว่าเวลาของเราไม่แน่นอน สิ่งใดที่ทำได้ก็พึงกระทำำไปตามอัตตภาพ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเที่ยวบินของตัวเองจะมาถึงเมื่อไหร่ และเมื่อเวลานั้นมาถึง เราก็จะได้ไม่ต้องรู้สึกเสียใจเสียดายที่ปล่อยให้มันผ่านไป

           สำหรับเว็บจีออนี้แม้จะมีเพื่อน ๆ เข้ามาแค่สิบคนก็ถือว่าได้บรรลุความมุ่งหมายแล้ว ต้องขอขอบคุณทุก ๆ ท่าน ขอขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ อย่างมาก ที่เป็นกำลังใจ ให้ความสนับสนุนช่วยเหลือในการทำงาน ขอขอบคุณคุณตอย(พิกุล)ซึ่งอยู่ในตำแหน่งสมาชิกคนแรก ๆ ที่ตอบรับมาโดยรวดเร็วอย่างกระตือรือร้นเสมอ คุณนิด(คนึงนิตย์)ซึ่งก็ตอบมาทาง sms ในทันทีทุกครั้งเหมือนกัน คุณต๊อก(สมพงศ์)ที่ส่งข่าวมาไกลจากลุ่มน้ำสาละวิน พี่ ๆ ๑๖ น้อง ๆ ๑๘, ๑๙ หลายคนที่ยังติดต่อถึงกัน ขอบคุณกลุ่มทีมงานคือ คุณแหม่ม(สุภาวดี) คุณหก(โฆสิต) คุณแมว(ประภาพรรณ) คุณตุ้ม(สุชาตรี) คุณภาณี คุณเหลา(สุจินต์) ที่เป็นทั้งสมาชิกหน้าเวทีและ staff หลังไมค์ที่สนับสนุนข้อมูลและช่วยกันประสานงาน

           ยังมีเพื่อน ๆ หลายท่านยังไม่มีข่าวคราวเข้ามา ทั้งที่เราพยายามส่งสายสืบออกติดตามตัวและหาที่อยู่อย่างขะมักเขม้น ถ้ายังไงหากทราบข่าวก็แจ้งหรือโผล่มาให้พวกเราดีใจกันหน่อย บางท่านที่มี "องค์" ก็ได้ส่งกระแสจิตเข้ามาทักทาย ซึ่งเราได้รับแล้วด้วยความขอบคุณและตกใจเล็กน้อย แต่วิธีการขั้นสูงเช่นนี้อาจจะยังไม่ได้รับการรับรองทางวิทยาศาสตร์และกฏหมายจึงขอให้ท่านส่งเป็นลายลักษณ์อักษรหรือสสารที่ตรวจวัดได้มายืนยันอีกที ท่านที่เข้ามาเยี่ยมแล้วอย่างน้อยช่วยขานชื่อ "มาค่ะ-มาครับ" ไว้ที่บอร์ด "ปฏิสันถาร" ด้วยจะขอบพระคุณมากเลย ถ้าขี้เกียจมาก ๆ จะเขียนเฉพาะกากบาทไว้ก็ได้ นั่นย่อมได้ชื่อว่าท่านได้ทำหน้าที่พลเมืองดีในระบอบประชาธิปไตยแล้ว อย่าเข้ามาแล้วแอบย่องออกไปเฉย ๆ เงียบ ๆ ไม่ยอมกะโตกกะตากให้เสียง ….รู้นะ เด็กโง่..(เสียงหล่อ) เราไม่ได้หวังเรตต้งเรตติ้งอะไรหรอก แต่ถ้าเข้ามาเยอะ ๆ ก็ดี มันอบอุ่นน่ะ เป็นธรรมดาร้านขนมจีน(ข้าวปุ้นหรือขนมเส้น) ถ้าไม่มีลูกค้าเสียเลยก็เหงาแย่ หวังว่าแม้ท่านที่อยู่ในปัจจันตชนบทหรือชายขอบชมพูทวีปหากจะแวะเวียนมาเยี่ยมเราบ้าง ส่งข่าวถึงพรรคพวกเพื่อนฝูงเก่า ๆ บ้าง เราจะดีใจจนเนื้อเต้นและ happy มาก ๆ เทียว

คำขวัญและวิสัยทัศน์ "ยามใดคิดถึงเพื่อนเก่า ขอให้รู้ว่ายังมีเรา CMGEO-CLUB เฝ้ารออยู่"

(เชยนิด ๆ แต่ก็ โอเค)

ทำไมจึงต้อง FOREVER YOUNG ?
อมตวาทะของนายพลดักลาส แม็คอาร์เธอร์ กล่าวไว้
"ทหารเก่าไม่เคยตาย" (Old Soldiers Never Die)
แต่อมตวาทะที่ได้จากเพื่อนจีออของเราคนหนึ่ง
"เพื่อนเก่า(ไม่แก่)" (Old Friends Never Be Aged)
นี่แลจึงนับเป็นนัยะอันลึกซึ้งว่า
กับคนอื่น ๆ เราอาจเป็นคนแก่ธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
แต่ท่ามกลางมิตรสหายเพื่อนเก่านั้น
เราย่อมไม่แก่ และไม่มีวันแก่
Forever Young !!
คือเยาววัยไปชั่วกาลนานก็แล้วกัน อิ อิ

            ขอขอบคุณและด้วยความระลึกถึง คุณกิ่งเพชร คุณสมบัติ คุณแอ๋วสุภัทรา และ เพื่อน ๆ พี่น้อง คนอื่น ๆ ผู้จากไปก่อนวัยอันควร ซึ่งการจากไปของพวกเขาเป็นเครื่องกระตุ้นและบันดาลใจให้ระลึกรู้ถึงคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ วันเวลาที่สวยงามและมีค่า ช่วยเตือนเราว่าชีวิตนี้สั้นนักและไม่แน่นอน ช่วยให้เรามีสติไม่ประมาท ไม่เสียเวลากับความไร้สาระ ความสูญเปล่าต่าง ๆ หรือขุ่นข้องอยู่กับวาระซ่อนเร้นใด ๆ ที่กัดกร่อนชีวิต

"ขอบคุณค่ะ"
"ขอบคุณครับ"
ในนามของ
CMGEO-CLUB
WEBMASTER & TEAM

GOING TO DO He slept beneath the moon, He basked beneath the sun; He lived a life of going-to-do, And died with nothing done. J.Albery

อนึ่ง : ท้ายนี้มีข่าวดีจะแจ้งให้ทราบว่า เราจะมีบ้านใหม่สำหรับเว็บของเราเองโดยไม่ต้องอาศัยฝากไว้กับเว็บอื่นอีกต่อไป และคงจะย้ายได้เร็ว ๆ นี้ ทั้งนี้เป็นการสนับสนุนด้านงบประมาณจาก คุณสุชาตรี จาก Seattle และ คุณโฆสิต ตอนนี้เรามีคุณแมวประภาพรรณทำหน้าที่เหรัญญิกอยู่ ถ้าท่านผู้ใดต้องให้ความสนับสนุนในรูปแบบใด ๆ ตลอดทั้งความคิดเห็น ข้อเสนอแนะ คำปรึกษา โครงการ ฯลฯ กรุณาติดต่อมาที่ทีมงานที่ห้อง call center (ติดต่อเรา) รวมทั้งพี่น้อง ๆ รุ่นอื่นที่ตอนนี้ยังไม่ได้มีการประกาศชื่อ staff ของรุ่นอย่างเป็นทางการ

ปล. ตามที่เราได้ส่งแผ่น DVD รำลึกถึง คุณสมบัติ แสนคำ ถึงหลายท่านโดยไม่ทันได้แนบเอกสารข้อความกำกับใด ๆ เนื่องจากความรีบเร่งจัดส่งในชั่วโมงสุดท้ายก่อนไปรษณีย์จะหยุดยาวเกือบอาทิตย์ในช่วงการประกาศภาวะสงกรานต์ ต้องเรียนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย อย่างไรก็ดี หวังว่าทุกท่านคงได้รับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว