GEO17-KORAT REUNION 2010

๑- แวะรับประทานอาหารที่ศูนย์อาหารครัวบ้านสวน แถววังน้อย? มีอาหารมากมายหลายหลากให้เลือก

๒ - ร้านกาแฟย้อนยุค และป้ายน่าคิดที่ประตูทางเข้าศูนย์อาหาร

๓ - มณฑปที่ประดิษฐานรูปปั้นหลวงพ่อโต สมเด้จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ซึ่งพระเอกสรพงศ์ ชาตรี เป็นแม่งานบอกบุญสร้าง ถือว่าเป็นหลวงพ่อโตที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีผู้คนมานมัสการมากมาย รวมทั้งคณะเดินทางของเรา โดยเฉพาะคุณสุจินต์ตั้งอกตั้งใจอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจังจนหน้านิ่วคิ้วขมวด มารู้ทีหลังว่ากำลังพยายามเพ่งอ่านคำบูชาอยู่ เพราะตามองไม่ค่อยถนัด

๔ - ก๋วยเตี๋ยวราดหน้าที่โรงทานที่นี่อร่อยจริง ๆ ขอบอก ระดับมืออาชีพทีเดียว ถ้าไม่อิ่มก็ต่อได้ไม่อั้น

๕ - จากนั้นพากันไปนั่งร้านกาแฟสดบริเวณใกล้ ๆ กัน เพื่อผ่อนคลายอิริยาบท ภาพด้านล่าง คุณสมชายที่รู้กันว่าเป็นหนุ่มห้าว แต่มองให้ดีภาพนี้จะเห็นแววตาของความใสซื่อบริสุทธิ์และจริงใจที่แฝงเร้นอยู่ คิก คิก

๖ - ถึงนครราชสีมาแล้ว เข้าเช็คอินที่โรงแรมซิตี้พาร์ค เพื่อเก็บข้าวของและล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น

๗ - เดินทางไปถึงบ้านอาจารย์พรรณี คือบ้าน 'วรารักษ์' หมู่บ้านรุ่งนิรันดร อาจารย์และ อ. อรรณพ ออกมาต้อนรับพวกเราด้วยความอบอุ่นยินดี แกะขนมที่พี่เป้า 15 ฝากมาเลี้ยงกันเป็นที่เอร็ดอร่อย

๘ - ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหน่อย เย้...

๙ - THE WEDDINGS งานมงคลสมรส-สองรุ่นสองยุค
... Sunrise Sunset

Is this the little girl I carried? Is this the little boy at play?
I don't remember growing older When did they?

When did she get to be a beauty? When did he grow to be so tall?
Wasn't it yesterday When they were small?

Sunrise, sunset Sunrise, sunset, Swiftly flow the days
Seedlings turn overnight to sunflowers
Blossoming even as we gaze
Sunrise, sunset Sunrise, sunset, Swiftly fly the years
One season following another
Laden with happiness and tears......

๑๐ - อาจารย์ทั้งสองท่านรับของขวัญจากแต่ละคน แล้วให้ศีลให้พร

๑๑- นี่ละมาดูของจริงให้เห็นกับตา เครื่องซักผ้าที่เป็นตำนานของความประหยัด ทนทาน ดังปรากฏใน Blog เรื่องเล่าจากหลินฮุ่ย ทุกวันนี้ก็ยังใช้งานได้ดีแม้จะผ่านเวลามานานกว่า ๓๐ ปี

๑๒ - สมกับเป็นแม่บ้านการเรือนแท้ สองท่านนี้กำลังช่วยกันเก็บกวาดล้างจานขนมและกาแฟ ก่อนอาจารย์พาไปทัศนศึกษาเรื่องไม้กลายเป็นหินที่พิพิธภัณฑ์

๑๓ - ออกไปไม่ไกลเท่าไหร่นักก็ถึงพิพิธภัณฑ์ แต่ว่าเกือบจะ ๕ โมงเย็นแล้ว หมดเวลาให้บริการ อาศัยว่ามากับอาจารย์ซึ่งเคยมีส่วนร่วมงานก่อตั้งที่นี่ตั้งแต่ยุคแรก ๆ เลยได้รับอนุญาตเข้าชมเป็นพิเศษ

๑๔ - ความสง่าอลังการของสถานที่ ซึ่งเป็นที่รวบรวมไม้ที่กลายเป็นหิน (Petrified wood) เพื่อเป็นแหล่งศึกษาทางด้านธรณีวิทยาและโบราณคดีของภูมิภาคนี้

๑๕ - อาจารย์พาคณะนักศึกษาเดินชมบริเวณ เริ่มต้นจากด้านริมสระใหญ่ก่อน

๑๖ - นั่นอะไรกัน !! สัตว์ดึกดำบรรพ์สองตัวกำลังปล้ำกันอยู่กลางสระน้ำ ส่งเสียงคำรามกึกก้องน่าสะพรึงกลัว (โดยเฉพาะเมื่อหยอดเหรียญที่ตู้จำนวน ๒๐ บาทลงไป) ตากล้องยอมเสี่ยงอันตรายเข้าไปถ่ายใกล้ ๆ เพื่อให้ได้ภาพชัด ๆ มาฝากแฟน ๆ

๑๗ - แท้ที่จริงมันกำลังสวมกอดกันด้วยความรัก เสียงร้องที่หูเราได้ยินเป็นเสียงคำรามนั้น ความจริงคือเสียงเพลงรักแสนหวานของไดโนเสาร์ ซึ่งน้อยคนจะโชคดีมีโอกาสได้ฟัง

๑๘ - พวกเราเลยหมดกังวลกับสัตว์ยักษ์สองตัวนั้น หันมาสนใจถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกันดีกว่า

๑๙ - เป็นไง ท่านี้โอเคไหม แน่นอนโอเคอยู่แล้ว ทุกคนดูดีมากเลย

๒๐ - สาวงามยุคจูราสสิค - กว่าจะได้ภาพสวย ๆ แบบนี้ เบื้องหลังคือทีมงานตากล้องระดับมือโปร ใช้กล้องหลายตัวป้องกันความผิดพลาด

๒๑ - กับยิ้มสวย ๆ เช่นนี้ หากต้องการ save ภาพขนาดต้นฉบับ สามารถคลิกที่ตัวภาพได้เลย

๒๒ - อาจารย์ในฐานะนางแบบตัวจริง

๒๓ - ใกล้ค่ำแล้วเดินทางกลับบ้าน ผ่านอ่างเก็บน้ำและสภาพแวดล้อมแบบชนบทที่เงียบสงบและเป็นธรรมชาติ

๒๔ - อ้าวนั่น คุณจเรพร้อมกับลูกสาวคนโตผู้มีชื่อเดียวกันกับอาจารย์ (ทั้งเป็นอาจารย์เหมือนกันและเป็นคนสงขลาบ้านเดียวกันอีกต่างหาก) เดินทางมาถึง หอบหิ้วกล้าไม้พันธุ์ดีและผลหมากรากไม้จากชัยนาทมาฝากล็อตใหญ่ แถมด้วยของขวัญอีกกล่องใหญ่เบ้อเร่อ

๒๕ - ได้เวลาลิ้มรสองุ่นหลายพันธุ์อร่อยที่อาจารย์เตรียมไว้ต้อนรับโดยเฉพาะ

๒๖ - รายการภาคกลางคืน คืองานเลี้ยงในห้องที่จัดแบบส่วนตัวที่ภัตตาคารใหญ่ชื่อ "วังฟ้า"

๒๗ - การพบปะสนทนากันอย่างอบอุ่น กินดื่มอิ่มหนำแล้วก็เป็นช่วงสำราญด้วยการขับกล่อมเสียงเพลง

๒๘ - จนประมาณ ๒๓ น. หลังจากรับฟังโอวาทของอาจารย์ทั้งสองท่านแล้ว ก็ได้เวลาของการร่ำลาและแยกย้ายกันกลับที่พัก

๒๙ - อนุสาวรีย์ของท้าวสุรนารีหรือคุณหญิงโม แม้ยามดึกก็ยังมีผู้คนไปสักการะอยู่ไม่ขาด

๓๐ - เมืองโคราชเป็นดินแดนของประวัติศาสตร์และวีรชน จึงมีอนุสรณ์สถานอยู่หลายแห่ง

๓๑ - ลานอนุสาวรีย์ย่าโมตอนเช้ามีผู้คนคึกคัก เพลงโคราชเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สำคัญอย่างหนึ่งของที่นี่ ที่กำลังแสดงอยู่บนศาลาเป็นคณะหมอเพลงที่รับแสดงแก้บนให้กับประชาชนทั่วไป ภาพล่างสุดคือประตูชุมพล ว่ากันว่าใครได้ลอดประตูนี้จะได้มาเป็นเขยหรือสะใภ้โคราชแน่นอน ทิดแก้วแอบไปลอดมาแล้วแต่ยังไม่เจอหลานย่าโมเลยสักคน

๓๒ - บางมุมของโคราช

๓๓ - ตลาดใหม่แม่กิมเฮง ตลาดสดขนาดใหญ่ของเมืองโคราช สาว ๆ พากันช๊อปปิ้งของกินของฝากแบบยกร้านโดยเฉพาะไก่ย่างต้นตอและแจ่วบองรสเด็ด ส่วนหนุ่ม ๆ ซึ่งได้รับการอบรมอย่างดีแล้วจากอาจารย์ตั้งแต่เมื่อคืนยืนยิ้มแย้มอย่างสบายใจไม่มีปริปากบ่น (อย่างนี้รับรองเจริญทุกคน อิ อิ) เมื่อได้สิ่งที่ต้องการครบถ้วนแล้วจึงช่วยกันลำเลียงไปขึ้นรถ

๓๔ - สุดท้ายก็มาถึงฉากของการอำลาที่บ้านของอาจารย์ทั้งสองท่าน มีการถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึก

๓๕ - บรรยากาศซาบซึ้งแค่ไหนดูได้จากภาพ

ด้วยความคารวะและขอบคุณ
จากคณะลูกศิษย์ชาวจีออ 17 (plus 18 ที่ไปร่วม join อีกหนึ่งท่าน)
ตลอดถึงเพื่อน ๆ ทุกคนซึ่งไม่มีโอกาสไปร่วมงานในครั้งนี้